Een merk registreren in 1911 is geloven in de auto-revolutie, terwijl Frankrijk nog twijfelt tussen paard en motor. Dat is de gok die de Rubberfabriek Clerget heeft genomen met Kleber, een antwoord op de rush naar de weg en de honger naar mobiliteit. In de jaren 1930 ziet het bedrijf de industrie in volle vaart groeien, zich meten met de grootste van Europa, totdat de oorlog deze opmars abrupt stopt. De naoorlogse periode herstart niet alleen de machines: ze dwingt nieuwe manieren van produceren, van denken over de weg, van distribueren af. De integratie in Michelin in 1981 lost de identiteit van Kleber niet op; het heroriënteert, versterkt het, maar laat het goed zichtbaar in het Franse landschap.
Een Franse industriële trots: wat zijn de oorsprongen en de impact van Kleber in de geschiedenis van de band?
De wortels van Kleber zijn diep geworteld in een Frankrijk dat verandert, waar techniek een collectieve ambitie wordt. In 1910, in Colombes, komt het merk tot leven onder de vlag van de Société Française B. F. Goodrich. Al in 1911 rolt de eerste Kleber-band uit de werkplaats: een tastbaar object, ontworpen voor de weg, dat voortkomt uit een felle wil om het territorium van de Franse innovatie te markeren. In die tijd is het maken van een band het combineren van de strengheid van de industrie met de precisie van het ambachtelijke gebaar, terwijl het een samenleving begeleidt die zich opent voor massamobiliteit.
Verder lezen : Ontdek wie erachter de fabrikant van Norauto-banden schuilgaat en hun productiegeheimen
De oorlog verandert alles. De fabrieken worden getroffen maar niet vernietigd, het merk incasseert de klap en kiest ervoor om zichzelf Kleber-Colombes te noemen. Het verhuizen van het hoofdkantoor naar de avenue Kléber in Parijs is meer dan een adreswijziging: het is een verklaring. Een verklaring om het merk in de hoofdstad te vestigen, om de verbondenheid met de industriële en stedelijke Frankrijk te claimen. Dit nieuwe adres vestigt zich al snel als een symbool, een mijlpaal in de geschiedenis van de driekleurige band.
Om deze weg te verlichten, volstaat het om de oorsprong van de Kleber-banden in Frankrijk te onderzoeken: alles, van ontwerp tot uit de fabriek, speelt zich af op een goed gedefinieerd grondgebied. De werkplaatsen in Colombes, gevolgd door uitbreidingen in Troyes, Clermont-Ferrand en Cholet, structureren een 100% hexagonaal industrieel netwerk. Kleber vestigt zich zo als een naam die de tijd doorstaat, ondanks de crises, zonder ooit zijn verankering te verloochenen. Achter het verhaal van Kleber schuilt ook dat van een industriëel Frankrijk dat zijn merken heeft weten te behouden, zelfs in het oog van de storm.
Aanrader : Ontdek de troeven en onmisbare activiteiten van het Pays de Retz
De fabricage van Kleber-banden: tussen traditioneel vakmanschap en technologische innovaties
Een Kleber-band is in de eerste plaats een erfgoed, maar nooit gefixeerd. Het merk steunt op een vakmanschap dat van generatie op generatie wordt doorgegeven, en op fabrieken die deze duurzaamheid belichamen: Colombes, Troyes, Clermont-Ferrand, Cholet. In Zalău, Roemenië, komt de moderniteit om de hoek kijken, met name voor de productie van de Dynaxer UHP-modellen, een bewijs dat Europese openheid kan samengaan met eisen.
Het is onmogelijk om over Kleber te praten zonder zijn technische doorbraken te vermelden. 1951: de band zonder binnenband komt uit de persen, en daarmee een nieuwe manier om veiligheid en prestaties te conceiveren. Andere innovaties zullen volgen, van de Pneu Souple Corde tot de V10, met emblematische samenwerkingen (Concorde, Renault Twingo). Bij elke stap worden de materiaalkeuzes, kwaliteitscontroles en fabricageprocessen verfijnd, aangepast aan elk type band.
Enkele emblematische voorbeelden illustreren de diversiteit van het Kleber-assortiment:
- Dynaxer HP3, HP4, UHP: deze zomer- en ultra-hoge prestaties banden voldoen aan de behoeften van veiligheid en duurzaamheid.
- Quadraxer 3: de keuze voor veelzijdigheid, het hele jaar door te gebruiken.
- Krisalp HP3: ontworpen voor de winter, onderscheidt hij zich door zijn grip op koude ondergrond.
- Transalp: bestemd voor bedrijfsvoertuigen, combineert hij robuustheid en slijtvastheid.
De productie van Kleber is dus de combinatie van een huisgemaakt vakmanschap, van Franse locaties aan de top en een constante honger naar innovatie. Tussen gehechtheid aan de geschiedenis en aanpassing aan de huidige markt, draagt elke band die van de productielijnen komt deze dubbele handtekening.
Economische en sociale uitdagingen: begrijpen van de gevolgen van de industriële crisis voor de sector en de voedselveiligheid
De storm die de bandenindustrie teistert, gaat veel verder dan de productiecijfers. Ze raakt de werkgelegenheid in balans, bedreigt de historische werkplaatsen en verzwakt een heel ecosysteem: Franse fabrieken, logistieke ketens en distributienetwerken. Kleber richt zich in de eerste plaats op degenen die de juiste balans zoeken tussen kwaliteit en prijs, maar de druk op de marges dwingt tot zware beslissingen met gevolgen voor de werkgelegenheid en de regio’s.
De industriële banen staan aan de frontlinie van deze veranderingen. Achter elke herstructurering incasseert een hele regio de klap: onderaannemers, lokale KMO’s, winkels die leven van het ritme van de fabrieken. De overheid en vakbonden proberen de schade te beperken, tussen onderhandelingen en omvormingsmaatregelen, maar de vraag blijft: hoe de vaardigheden behouden en de fabrieken levend houden? Herplaatsing, opleiding, behoud van vakmanschap: deze uitdagingen staan nu centraal in de debatten.
Voedselveiligheid, vaak afwezig in de discussies over de bandenindustrie, komt plotseling in het geding. Kleber-banden zijn uitgerust op tractoren en vrachtwagens, onmisbare schakels in de landbouw- en transportketen. Een onderbreking van de bevoorrading of een kwaliteitsgebrek, en de logistiek van de oogsten, markten en supermarkten wankelt. Wanneer een industriële sector wankelt, staat ook de stabiliteit van de Europese voedselvoorziening op het spel, van het veld tot het bord.
Blijven staan, blijven produceren, dat is de uitdaging: voor de arbeiders, voor de regio’s, maar ook voor iedereen die, vaak zonder het te weten, afhankelijk is van de betrouwbaarheid van een eenvoudige band.